جام جم: شنيده شده است؛ برخي نمايندگان مجلس شوراي اسلامي هنوز از ارائه مدرك تحصيلي خود براي درج در اسناد مجلس خودداري ميكنند.
ظاهرا پس از قضيه اعتبارمدرك تحصيلي و صحت و سقم آنها، مجلس شوراي اسلامي نيز براي درج در سيستم اداري و حقوقي خود، خواستار ارائه مدرك تحصيلي تاييد شده از سوي نمايندگان شده كه هنوز پس از گذشت 9 ماه از عمر مجلس هشتم، اين اقدام صورت نگرفته است. !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! تعجب نکنیدددددددددددددددددددد
گوی با خصم بد اندیش که این پرچم ما سالها همسر خورشید فلک پیما بود
نقش بیداد و خیانت همه شد نقش بر آب نقش ما بود که جاوید و جهان آرابود
این روزها بینندگان تلویزیون شاهد تماشای فیلم افسانه ی جومونگ محصول کشور کره جنوبی کشوری با تمدن ضعیف که چند دهه ای است که از همه لحاظ از ما ایرانی های غریبه دوست سبقت گرفته است .اکنون سینما وتلویزیون درعین حال که تبدیل به یک صنعت شده است وسیله ای برای اشاعه فرهنگ میهن دوستی و...می باشد ولی جناب آقای ضرغامی که هدفش فقط جذب مخاطب می باشد ایشان اصالت ایرانی ومیهن پرستی من و شما رادر فیلم های جنوب شرق و غرب و... یافته است .آنها فراموش کرده اند به جای پرداختن به افسانه های چشم بادامی ها می توان به ساخت داستانهای واقعی چون کورش که کتاب های آسمانی هم از اوتقدیر کرده اند پرداخت یا اگر کورش را نماد شاهنشاهی می دانند به ساخت افسانه ی رستم وسهراب به نویسندگی فردوسی بزرگ می توانند اقدام کنند. ولی فراموش کنید رستم وسهراب وایران زمین را ایشان مجموعه ای پرطرفداری چون ترانه ی مادری را که فقط فساد و غیبت وتهمت و...رادر بین خانواده های ایرانی نمایان می کند در کارنامه دارد فیلمی که یک نقطه ی مثبت داشت و آن هم ساده اندیشی مسئولان صدا وسیما در انتخاب فیلم برای سلیقه های خاص. فردوسی و ورستم وسهراب و کورش و داریوش و ...امروز درزیر پای اسب های چشم بادمی ها له شده اند هیچ وقت با خود نیندیشیده ایم که چرا الگوی پهلوانی و اسطوره ای کودکان امروزمان جومونگ و برس لی و جت لی و آرنولد و...است کودکان معصوم گناهی دارند یا مسئولان صداوسیمای مامرتکب چنین گناه بزرگی شده اند.خرد وروح بلند هديه بي نظير الهي به بندگان خودش است.اماآيا همه ازاين هديه بي بديل درجهت درست بهره مي گيرند؟وقتي مي شنويم که شاهنامه به زبان هاي روسي واسپانيولي و وفرانسه وآلماني وژاپني وانگليسي ودهها زبان ديگر ترجمه شده وبه نوعي فردوسي متعلق به بشريت معرفي مي شود،چه غروري در يك ملت ايجادميكند؟ اما برای ما ایرانی ها قصه های شاهنامه قدیمی و فرسو ده شده است صحنه آرائي بي رقيب رزمي فردوسي درتمجيد از ايراني شجاع وفهيم ودانا واثرش بر كودكان ونوجوانان وجوانان ،يك اثر را جاويدتر ميكند.البته بدون رنج وزحمت ،اين كار حاصل نشده است .خون دل خورد تا اين اثر اينگونه شد. پس جوانان بايد بدانند.شهرت مطلوب ونيك به سادگي بدست نمي آيد.و
كودكان موجودات در حال رشدي هستند و براساس اين كه در سالهاي اوليه زندگي چگونه تربيت شوند و آموزش ببينند، سبك خاص رفتاري پيدا مي كنند. اين سبك رفتاري الگويي تقريباً ثابت و دائمي براي آنها به وجود ميآورد، و تعيين كنندهِ نحوه ارتباطات و برخوردهاي آنان نيز مي باشد. هر خانواده در ارتباط با فرزندان شيوه خاص خود را دارد؛ و اين نحوه برخورد، در تلاقي با ساختار ژنتيكي هر فرد، باعث مي شود كه شخصيتهايي بسيار متفاوت و متمايز شكل بگيرند.
رشد اجتماعي كودكان يكي از حيطه هاي رشدي است كه دقيقاً به ما نشان مي دهد آيا فرزند مطابق با سن تقويمي يا شناسنامه اي خود رفتار مي كند يا خير؟ و اگر مطابق با سن شناسنامه اي رفتار نمي كند چه دلايلي براي اين مسئله وجود دارد و رفتارهاي او چگونه شكل گرفته است؟ يكي از سبكهاي غلط رفتاري كودكان، ناتواني در ايجاد و برقراري رابطه سالم با همسالان است؛ يعني كودكاني وجود دارند كه راههاي برقراري ارتباط سالم را نمي دانند. اين گروه از كودكان بعضاً تحت عنوان «كودكان لوس» نامگذاري ميشوند. آن چه در اين نوشتار مورد بحث قرار مي گيرد عوامل مؤثر در شكل گيري اين گونه رفتارهاست.
چرا كودكان لوس مي شوند؟
يكي از دلايل لوس شدن كودكان روش هاي غيرقابل قبول والدين به لحاظ تربيتي است؛ والدين محبت كنندهِ افراطي كه معيارهاي تربيتي و روشهاي يادگيري را در نظر نمي گيرند و صرفاً با محبتهاي بي حد و حساب مانع اجتماعي شدن رفتارهاي كودكان مي شوند. چنين كودكاني معناي صبر و تحمل را در زندگي نميآموزند و انسانهايي عجول و شخصيتهايي متزلزل بار خواهند آمد.
آيا مي توان كودكان لوس را اصلاح كرد؟
بله؛ چنانچه والدين از روشهاي غير قابل قبول دست بردارند و در مورد فرزندان خود قوانين تربيتي درستي را اعمال كنند، و به شرط آن كه روشهاي جديد ثابت و مستمر باشد، مي توان اميد داشت كه اين روشها به تدريج مؤثر واقع شوند.
نقش تشويق و تنبيه در تربيت كودك
تشويق و تنبيه دو روش متفاوت تربيتي هستند و بايستي ويژگيهايي داشته باشند تا مؤثر واقع شوند. اين دو روش چنانچه به موقع و با اصول درست اعمال گردند، مي توانند از لوس شدن كودكان جلوگيري كنند. معمولاً كودكان لوس، والدين تسليم شونده دارند. آنها در مقابل خواسته هاي كودك فوراً تسليم ميشوند و هر آن چه كه او طلب كند، برايش فراهم ميكنند. در خانوادهاي كه كودك لوس پرورش داده ميشود، اثري از روشهاي تنبيهي مناسب ديده نمي شود. يعني چنانچه كودك كار اشتباهي مرتكب شود يا اين كه بخواهد تعيين كننده باشد و به والدين خود دستور دهد يا اين كه با داد و فرياد و عصبانيت حرف خود را به كرسي بنشاند، در اين خانواده هيچ گونه روش مناسبي براي جلوگيري از اين رفتارها و جهت دهي به آنها وجود ندارد. اين نوع خانوادهها از لحاظ روان شناسي به خانوادههاي محبت كنندهِ افراطيِ آزاد گذارنده معروف اند؛ خانوادههايي كه بي نهايت توجه، محبت و محافظت در مورد فرزندان خود دارند و در عين حال آنها را براي انجام هرگونه عملي آزاد مي گذارند.
اين مسئله بسيار اهميت دارد كه ميزان مقاومت، ايستادگي و انعطاف خود را در برابر فرزندانمان مورد بررسي قرار دهيم. بعضي از والدين پس از مقاومتي كوتاه در مقابل تقاضاهاي فرزند، تسليم مي شوند و خواسته هاي كودك را به همان شكلي كه او مي خواهد برآورده مي كنند. محبت در حد متعادل، توجه به نيازها و برآوردن آنها در حد معقول و داشتن روش هاي مناسب و علمي براي تشويق و تنبيه كودكان از جمله مواردي است كه بايستي در خانواده وجود داشته باشد.
والديني محبت كننده و در عين حال قاطع باشيم
وقتي صحبت از قاطع بودن به ميان مي آيد، برخي از والدين تصور ميكنند كه جدي و قاطع بودن به اين معناست كه مثلاً پرخاشگر هم باشيم و يا اين كه چنانچه فرزندمان از ما پيروي نكرد، با زور و خشونت مواردي را به او تحميل كنيم. حال آن كه در مقوله هاي تربيتي، قاطع و جدي بودن به اين معناست كه از اصولي پيروي كنيم و قوانيني براي فرزندانمان داشته باشيم، به علاوه، اصرار به اجراي آن قوانين در خانواده وجود داشته باشد. ثبات خُلق و ثبات انديشه و رفتار در والدين ضروري است. چنانچه اصول تربيتي خود را تغيير دهيم و به گفته هاي خود چندان اعتقادي نداشته باشيم، فرزندان به اصول و قوانين خانواده پايبند نخواهند شد. پس جدي و قاطع بودن به معناي آن است كه در اجراي اصول و قوانين خانواده باري به هر جهت رفتار نكنيم.
همه چيز به موقع و در زمان خود بايستي انجام پذيرد
چنانچه كودكان از قوانين خانواده پيروي نكنند و حتي خلاف آن عمل كنند، براي مثال در جمع فاميل رفتاري از آنها سر بزند كه مطابق با موازين تربيتي نباشد، آيا لازم است كه مثلاً در جمع مورد تنبيه يا سرزنش قرار گيرند؟ مسلماً نه؛ يادآوري نكات تربيتي و قوانين مورد نظر به كودك بايستي در منزل و به طور خصوصي صورت گيرد. كودكان براي قضاوت ديگران راجع به خودشان اهميت فراواني قائلند و چنانچه در حضور ديگران مورد توبيخ قرار گيرند رنجيده خاطر مي شوند و در پارهاي موارد رفتارهاي تلافي جويانه از آنها سر خواهد زد. چنانچه حريم خانواده امنيت و اطمينان لازم را براي كودك فراهم كند، او به راحتي مي تواند اشتباهات خود را بپذيرد و هر موردي را كه به او تذكر داده شود تغيير دهد.
مي توانيم به جاي نااميدكردن مكرر و پي در پي كودكان، آنها را به داشتن رفتارها و انديشه هاي خوب و مثبت تشويق كنيم. به علاوه، لازم است از شتابزدگي بپرهيزيم. در واقع بايستي به مراحل رشد کودک دقت داشته باشيم؛ و به اين نكته مهم توجه كنيم كه آيا كودك براي انتظاري كه از او داريم آمادگي لازم را دارد؛ يا خواسته و انتظار ما بالاتر از سن و توان اوست؟ رفتارهاي كودكان و همين طور يادگيري بسياري از رفتارها به رشد سيستم عصبي - مركزي مربوط ميشود. پختگي سيستم عصبي- مركزي بايستي انجام شود تا كودكي قادر باشد صحبت كند، حركت كند، راه برود، معناي بسياري از مطالب را درك كند و خود قادر به انجام عمل باشد. پس انتظار پيش از موقع و در واقع انتظارات زودرس از كودكان باعث فشارها و استرسهاي روحي براي آنان مي شود و چنانچه كودكان نيز با كلام و زبان خود، والدين را از اين وضعيت آگاه نكنند، اين فشارها به گونه اي ديگر خود را نشان مي دهند. مثلاً ممكن است به صورت علائم و نشانههاي جسماني يا حركتها و پرشهايي كه به تیک عصبي شناخته ميشوند ظاهر گردند.
والدين محبت كنندهِ افراطي كه معيارهاي تربيتي و روشهاي يادگيري را در نظر نمي گيرند و صرفاً با محبتهاي بي حد و حساب مانع اجتماعي شدن رفتارهاي كودكان مي شوند. چنين كودكاني معناي صبر و تحمل را در زندگي نميآموزند و انسانهايي عجول و شخصيتهايي متزلزل بار خواهند آمد. اهميت و ضرورت دانستن مطالب و نكات مطرح در مورد رشد كودكان آن است كه به والدين اين شناخت را مي دهد كه به انتظارات خود نگاه مجددي داشته باشند تا چنانچه انتظارات و خواسته هاي آنها بيش از حد توان فرزندان است و يا برعكس، خواستههايشان بسيار كمتر از توانمندي كودكان است، رفتارهاي خود را اصلاح كنند.
ميآموزند
فرصتهايي كه به كودكان داده مي شود تا در جمع همسالان خود قرار بگيرند باعث مي شود كه ضمن بازی، با هم ارتباط برقرار كنند و بسياري رفتارهاي اجتماعي را از يكديگر بياموزند. همكاري، تعاون، اشتراك و نظاير آن از مفاهيمي است كه ميتوان با قرار دادن كودكان در گروه همسن به آنها آموخت.
نتيجه گيري
رفتارهايي كه از كودكان سر مي زند و در واقع سبك زندگي آنان را نشان مي دهد، آموختني و اكتسابي است. بنابراين آن چه در مورد شخصيت، عادات، تجربيات و يادگيري كودكان مشاهده مي كنيم، همه نشأت گرفته و تأثيرپذير از محيط زندگيشان است. روشهايي كه والدين در قبال فرزندان اعمال ميكنند، از جمله روشهاي تشويقي و تنبيهي، قوانين و مقررات در خانواده، نحوه اجراي قوانين خانواده، انعطاف داشتن، سختگير، قاطع و يا تسليم شونده بودن در ساخت فكري كودكان و رفتارهاي آنان بسيار مؤثر است.
1. در صورت امکان، اول ببینید که چه مشکل و مسئله ای موجب عقب نگه داشتن شما شده است. معمولاً آن مشکل کوچکتر از آن چیزی است که فکر می کردید و ساده تر از آن چه که فکر می کردید هم می توانید از عهده آن برآیید. این مشکل هر چه که باشد، تا زمانیکه راهی برای گذشتن از آن پیدا نکرده اید، نباید تسلیم شوید.
2. حالا به اهمیت آن مشکل یا هدف فکر کنید. آیا می توانید نادیده اش بگیرید؟ آیا کس دیگری هست که بتواند برای حل آن به شما کمک کند؟ آیا می توانید آنرا فراموش کنید و درعوض به دنبال یک رویکرد دیگر باشید؟ آیا حس می کنید که خیلی کمال گرا شده اید؟
3. بعضی از آنهایی که فکر می کنند "تنبل" هستند، افسردگی ها و ناراحتی های دوران کودکی خود را دوباره شکل میدهند و زنده می کنند. هیچ نیازی به فرو رفتن در گذشته نیست. اما اگر احساس روزمرگی می کنید، فعالیتتان را بالا ببرید، یک کار تازه شروع کنید، و به خودتان بگویید"با وجود آن عادت قدیمی، الان می توانم از جایم بلند شوم و فرد مفیدی باشم".
4. تصمیم به شروع کار بگیرید و خواهید دید که خیلی راحت در جریان تمام کردن آن قرار خواهید گرفت.
5. کاری که در دست دارید هر چه که باشد، یک قدم به عقب بردارید، ریلکس شوید و کاری که در مقابلتان است را یک کار خیلی کوچک و ساده ببینید بعد آنرا به مراحل کوچکتر و قابل کنترل تر تقسیم کنید. فقط روی یک کار تمرکز کنید نه کل مشکل.
6. با گفتن "من می خواهم اینکار را انجام دهم؛ همین الان می خواهم اینکار را بکنم! پس الان دست به کار می شوم و استراحت را برای بعد می گذارم." خودتان را روی غلطک بیندازید. این جمله را بلند به زبان بیاورید و خواهید دید که خیلی زود خود را مشغول انجام آنکار می بینید.
7. به پایان رساندن مراحل کوچک احساس خیلی خوبی در شما ایجاد می کند. با خودتان بگویید "آفرین. احسنت. هیمنطور تا آخر ادامه بده." کار کردن به سمت مقاصد و اهداف کوچک رمز موفقیت است: موفقیت های بزرگ از چندین و چند موفقیت کوچک پشت سر هم به دست می آیند.
8. یادتان نرود که برای موفقیت های کوچکتان به خودتان پاداش بدهید. اگر تصمیم گرفته اید کاری را انجام دهید که روز قبل انجام نمی دادید، مطمئن باشید که نیاز به یک پاداش خوب دارید. برای اتمام هر کار باید به خودتان جایزه بدهید تا انگیزه ادامه راه را پیدا کنید.
9. اینجا تسلیم نشوید. روی غلطک افتادن خیلی سخت است پس وقتی روی غلطک افتادید به این راحتی از روی آن بلند نشوید و پشت سر هم هدف های مختلف را دنبال کنید. هرچه بین موفقیت های وقفه بیشتری باشد، شروع دوباره برایتان دشوار خواهد بود. اما هرچه زودتر هدف بعدی را شروع کنید، اعتماد به نفستان بالاتر بوده و همین اعتماد به نفس باعث می شو احساس کنید که هر کاری از عهده تان برمی آید.
10. انگیزه پیدا کردن یک چیز است، اما نگه داشتن آن وقتی در طول مسیر شرایط دشوار می شود، چیز دیگری است. هرچه بیشتر از مشکلات دوری کنید، تسلیم شدنتان راحت تر خواهد بود. اما چطور باید از چاله چوله های بین راه بگذرید؟ مداوم با خودتان بگویید، "من واقعاً میخوام که از این موقعیت عبور کنم. حتماً باید به این مشکل غلبه کنم." این جمله را آنقدر تکرار کنید که دیگر هیچ میلی به تسلیم شدن نداشته باشید.
11. تازمانیکه آمادگی یک استراحت و توقف کوتاه را پیدا نکرده اید، دست نگه ندارید. و وقتی برای استراحت نشستید، برای برگشتن دوباره به سمت کارتان زمان تعیین کنید. در زمان استراحت می توانید کتاب بخوانید، با دوستانتان تلفنی صحبت کنید و ...
12. برای خودتان هدف های بلند مدت تعریف کنید. اگر برای خود هدفی داشته باشید، چیزی دارید که به سمت آن حرکت کنید. هدف های بلندپروازانه برای خود انتخاب کنید که حسابی انگیزه دهنده باشند. تصور کنید که واقعاً دنبال چه هستید. هدف های پست چندان انگیزه ای به شما نخواهند داد. هدفتان می تواند پس انداز کردن برای خرید خانه، یک اتومبیل نو، یا برآورده کردن رویاهایتان باشد. لیستی از کارهای روزانه درست کنید که هم شامل کارهای بزرگ و هم کوچکی که باید انجام دهید باشد. این لیست را اولویت بندی کنید.
13. همچنین لیستی از همه چیزهای کوچکی که میخواهید تهیه کنید: لباسهای جدید، یک CD Player، مبلمان نو برای خانه، یا حتی یک شاخه گل. اگر اهداف کوچکتان مدام در ذهنتان باشد بیشتر به سمت برآورده کردن آنها حرکت خواهید کرد.
از قوه تخیلتان استفاده کرده و فرشته و شیطان روی شانه هایتان را تجسم کنید. اگر با همین تجسم کارها را دنبال کنید، فرشته خیلی خیلی بیشتر از شیطان در کارها موفق خواهد شد.
اگر کار نمی کنید یا لازم نیست که اول صبح از خانه خارج شوید، ساعتتان را برای صبح زود کوک کنید، مثلاً برای 7 صبح. دوش بگیرید، لباس بپوشید و کاملاً سرزنده و سرحال از اتاق بیرون بروید. همیشه طوری لباس بپوشید که انگار می خواهید از خانه بیرون بروید. تختتان را بلافاصله بعد از بیدار شدن مرتب کنید.
رژیم غذایی سالمی را دنبال کنید. تنقلات و غذاهای فست فود مواد مغذی لازم را به بدنتان نمی رسانند.
ورزش کنید. چند روز در هفته برای پیاده روی یا دویدن بیرون بروید و خیلی زود خواهید دید که سرحال تر و بشاش تر از قبل هستید. ورزش کردن انگیزه زیادی به شما می دهد و از تنبلی دورتان می کند.
در طول روز به اندازه کافی آب بنوشید تا بدنتان بی آب نشود.
هر شب به اندازه کافی بخوابید تا بتوانید صبحها راحت از خواب بیدار شوید. برحسب میزان فعالیت و سنتان، به بین 10 (نوجوانان) تا 5 (میانسالان) ساعت خواب نیاز دارید.
از مصرف زیاد شکر و مواد غذایی که حاوی فروکتوز بالا هستند خودداری کنید چون این مواد غذایی باعث می شود که بدنتان به جای چربی، قند بسوزاند. همچنین قندهای غیرطبیعی (بدون فیبر) انرژی شما را برای یک مدت کوتاه بالا می برد اما بعد قند خونتان پایین آمده و دوباره احساس خستگی و گرسنگی خواهید کرد.
سعی کنید تا حد امکان کمتر تلویزیون تماشا کنید.
یک کپی از اهداف یا برنامه روزانه تان را در قسمت های مختلف خانه نگه دارید: یکی روی یخچال، یکی روی پاتختی، یکی کنار کامپیوتر، یکی کنار آینه دستشویی، یا حتی روی در اتاق خواب.
اگر فکر می کنید تنبل هستید اما دیگران اینطور فکر نمی کنند، تلاشتان را بیشتر نکنید. اینکار فقط استرس بیشتری بر شما وارد می کند و هدفتان را مختل می کند.
اگر توصیه هایی که در بالا ذکر شد سطح فعالیت شما را بالا نبرد یا روحیه تان را تقویت نکرد، احتمالاً دچار نوع حادتری از افسردگی هستید.
همه آدمها در یک نقطه از زندگی خود دچار افسردگی می شوند که معمولاً به خاطر موقعیتها یا شرایط ناراحت کننده است و اکثراً بعد از چند روز از آن بیرون می آیند. اما اگر افسردگی شما بیش از دو هفته ادامه پیدا کرد یا مشاهده کردید که در کار یا درستان اخلال ایجاد کرده است، حتماً باید از متخصص کمک بگیرید تا مطمئن شوید که مشکل پزشکی خاصی ندارید و تحت درمان مناسب قرار می گیرید.
